Bilimsel araştırmalar, Everest Dağı’nın en yüksek noktasındaki Güney Geçidi Buzulu‘nun son 25 yıl içinde kritik düzeyde kütle kaybettiğini ortaya çıkardı. Verilere göre, yaklaşık 2.000 yılda oluşan buzul tabakası, 1990’lı yılların sonundan itibaren 55 metre inceldi. Bu veriler, buzulun oluşum sürecine oranla yaklaşık 80 kat daha hızlı eridiğini göstermektedir.
MİKROORGANİZMALAR ORTAYA ÇIKIYOR
Buzul tabakalarının erimesiyle birlikte, on binlerce yıl boyunca buz içinde kalmış organik maddeler serbest kalmaktadır. Yapılan incelemeler, eriyen katmanlarla birlikte aşağıdaki unsurların açığa çıktığını doğrulamıştır:
Polenler: Binlerce yıl öncesine ait bitki örtüsü kalıntıları.
Bakteri ve virüsler: Aşırı soğuk ortamda metabolizmaları durmuş halde saklanan mikroorganizmalar.
Mantar sporları: Uygun sıcaklık ve sıvı su ile karşılaştığında tekrar aktifleşebilen biyolojik yapılar.
ISI DENGESİ DEĞİŞİYOR
Araştırmacılar, buzul kaybının bölgedeki ısı dengesini değiştirdiğini belirtmektedir. Kar ve buz tabakasının eriyerek yerini koyu renkli yüzeylere bırakması, yüzeyin güneş ışığını yansıtma kapasitesini düşürmektedir. Koyu renkli yüzeylerin daha fazla güneş enerjisi emmesi, yerel sıcaklık artışını tetikleyerek erime sürecini hızlandırmaktadır.
Ayrıca, bu alandaki tatlı su döngüsünün bozulması, bu kaynaklara bağımlı olan ekosistemler için uzun vadeli riskler taşımaktadır.
