Leeds City Transport’ta veznedar olarak görev yapan James Edwards, otobüs ve tramvay sürücülerinden toplanan ücretleri saymakla yükümlüydü. Edwards, sahte ya da yabancı paralarla karşılaştığında bu paraları evine götürerek torunu Peter’a veriyordu.
Peter Edwards, 9 Mart tarihli açıklamasında, kendisinin ve dedesinin koleksiyoncu olmadıklarını ancak paraların kökeni ve üzerindeki tasvirlerden büyük etkilenerek onları hazine gibi gördüklerini belirtti.
2 BİN YILLIK HAZİNE
Peter Edwards, ilgi çekici bir sikke hakkında yaptığı araştırmada, paranın günümüz İspanya’sındaki Endülüs bölgesinde bulunan ve günümüzde Cádiz olarak bilinen Gadir adlı Fenike yerleşiminde basıldığını ortaya koydu. Sikkenin milattan önce birinci yüzyılda üretildiği ve yaklaşık 2 bin yıllık olduğu belirlendi.
Tarihi kayıtlara göre Gadir, Fenikeliler tarafından Batı Avrupa’daki en erken kolonilerden biri olarak milattan önce 12. yüzyılda kuruldu ve milattan önce üçüncü yüzyılın başlarında Birinci Pön Savaşı’nın ardından Kartaca’nın kontrolüne geçti. Bir asırdan kısa bir süre sonra ise Roma yönetimine girdi.
İNGİLTERE’YE NASIL GELDİĞİ BİLİNMİYOR
Bronz sikkenin ön yüzünde, Gadir, Kartaca ve Sur kentlerinin baş tanrısı Melqart’ın Herkül’ü simgeleyen aslan derisi başlığıyla tasviri yer alıyor. Arka yüzünde ise Gadir’de balıkçılığın önemine gönderme yaptığı düşünülen iki mavi yüzgeçli orkinos figürü bulunuyor.
Sikkenin Leeds’e nasıl ulaştığı kesin olarak bilinmiyor. Peter Edwards, bunun savaş sonrası döneme denk geldiğini belirterek, askerlerin görev yaptıkları ülkelerden getirdikleri paralar aracılığıyla İngiltere’ye ulaşmış olabileceğini düşündü. Ancak bu ihtimal kesinlik taşımıyor ve paranın yolculuğu bir gizem olarak kalmaya devam ediyor.
MÜZEYE BAĞIŞLADI
Edwards, söz konusu tarihi parayı uzmanlar tarafından incelenmesi amacıyla Leeds Museums and Galleries’e bağışladı. Müzenin arkeoloji ve nümismatik küratörü Kat Baxter, yapılan açıklamada sikkenin yaklaşık 2 bin yıllık olduğunu ve Gadir’de basıldığını doğruladı.
Leeds Belediye Meclisi Üyesi Salma Arif ise müzelerin yalnızca objeleri korumakla kalmadığını, bu tür hikayeler aracılığıyla ziyaretçilere tarihin beklenmedik yerlerde karşımıza çıkabileceğini gösterdiğini ifade etti.
