Dünyanın sonunun bir savaş veya meteor çarpmasıyla değil, artan nüfus nedeniyle geleceği yönündeki iddialar, 1960 yılında yayımlanan bir matematiksel modelle öne sürülmüştü. Bu modele göre, kıyamet tarihi 13 Kasım 2026 olarak belirlenmişti.
Bu model, gezegenin fiziksel sınırlarının artan nüfusa dayanamayacağı tezi üzerine inşa edilmiştir ve herhangi bir mistik inançtan ziyade, ‘üstel büyüme’ hesaplamalarına dayanıyordu.
Araştırmacılar, 1900 ile 1960 yılları arasında dünya nüfusunun neredeyse iki katına çıktığını gözlemleşti. Araştırma, sürekli artan bir nüfusun, sınırlı bir alanda nasıl sürdürülemez hale geleceğini vurguluyordu.
Modelin öngörüsü, bir savaş veya salgın değil; mevcut fiziksel alan ile nüfus yoğunluğunun uyuşmazlığıydı. 13 Kasım 2026’da nüfus yoğunluğunun, dünya üzerindeki kaynakların tamamen tükenmesine sebep olacağı öngörülmüştü.
GÖRÜLEN DEĞİŞİMLER
Bugün 2026 yılına girdiğimizde, dünya nüfusu 8 milyarı aşmış durumda. Ancak o zamanki “kıyamet yörüngesi” gerçekleşmedi. Bilim insanlarının tahminleri, bazı kritik değişkenleri göz ardı etmişti:
Eğitimdeki artış ve kentsel yaşama geçiş, doğum oranlarını dramatik bir şekilde düşürmüştür. Modern tıbbın gelişmesi ile bebek ölümleri azalmış, ancak sanayileşmiş ülkelerde nüfus patlaması yerini yaşlanan bir nüfus sorununa bırakmıştır.
Ayrıca, geniş aile yapılarından daha az çocuklu çekirdek aile yapılarına geçiş yaşanmıştır. Birleşmiş Milletler’in güncel tahminlerine göre, dünya nüfus artış hızı giderek yavaşlamakta ve bu yüzyılın ikinci yarısında yaklaşık 10,3 milyar kişiyle zirve yapıp ardından durağanlaşması beklenmektedir.
