Eski İngiliz özel harekat birliği Gurkha askeri Hari Budha Magar, 2010 yılında Afganistan’da bir mayın temizleme görevi sırasında mayına basarak iki bacağını kaybetti.
Bölgeden helikopterle çıkarılan Magar, rehabilitasyon merkezinde protez bacaklar aldı; ancak doktorlar, onun en çok tekerlekli sandalyeye ihtiyaç duyacağını bildirdi.
Bu olayın üzerinden 15 yıl geçtikten sonra, Magar, iki proteziyle ve sırtında dağcı çantasıyla Everest’e çıkan ilk ampüte birey olarak tarihe geçti.
BİNLERİN UMUDU OMUZLARINDA TAŞIYOR
Everest’in zirvesine bugüne kadar 7 binden fazla dağcı ulaşmayı başardı; fakat hiç kimse Magar gibi iki protezle bu başarıyı elde edemedi.
Gurkha birlikleri, Everest’in de dahil olduğu Nepal’den gelmektedir. Magar, “Everest, dünyanın en yüksek zirvesi olması nedeniyle Nepal halkının gurur kaynağı ve kimliğinin önemli bir parçasıdır” ifadeleriyle zirvenin önemini vurguluyor. “Everest, tüm Nepal halkının zihninde yer almaktadır” şeklinde ekliyor.
Tam olarak bu nedenle eski Gurkha, Everest’in tepe noktasına ulaşmak istediğini; hem babasının hem de kendisi gibi ampute olan gazilerin hayallerini gerçekleştirmek için çabaladığını belirtiyor.
Magar, bacaklarını kaybettikten sonra zorlu bir dönem yaşadığını ve alkolle ağrı kesici kullanarak acılarını dindirmeye çalıştığını söylüyor. “Zaman geçtikçe kavgacı, huzursuz bir insana dönüştüm” dedi.
Sonunda bu döngüden çıkmaya karar veren Magar, kendisine yeni bir uğraş aramaya başladı. Buzul dağcılığı, Nepal’in tepelerinde büyüyen Magar için ideal bir seçenek oldu ve Everest hedefi bu noktada aklında şekillendi.
BİR SONRAKİ HEDEFİ, TÜM DÜNYANIN ZİRVELERİ
Ancak karşısında Nepal hükümeti gibi güçlü bir engel buldu. 2018 yılında Nepal hükümeti, uzvunu kaybeden kişilerin Everest’e tırmanmasını yasakladı. Fakat bu durum, Magar’ı durdurmaya yetmedi.
Magar, iki yıl boyunca mahkemede savaştı ve sonunda zafere ulaştı; artık önünde sadece Everest’in zirvesi kalmıştı.
Lakin 2020’de başlayan COVID-19 pandemisi, onun planlarını bir kez daha ertelemesine sebep oldu. Nihayet 2025 yılında, beklenen zirveye ulaştı.
Magar, “Büyüdüğüm yerde, engelli insanların önceki yaşamlarında korkunç bir şey yaptıkları düşüncesi vardır” açıklamasında bulunuyor.
“Bu, bir ceza ve aileler için bir yük olarak görülüyor. Nepal’de çocuklarımızı ‘aynı şekilde geri dön’ diyerek dualarla göndeririz. Karım ve çocuklarıma tek parça halinde geri dönemediğim için ailem hor görüldü; herkes bana farklı davrandı” diyerek yaşadığı acıları özetliyor.
Magar, orduya katılmanın babasının hayali olduğunu ve Everest’e çıkmanın da birçok gazinin hayali olduğunu belirtiyor. Onun amacı, tüm bu hayalleri yaşatmak.
Şimdi ise Magar’ın bir sonraki hedefi, dünyanın her kıtasındaki en yüksek zirvelere tırmanmak. “Uzuvlarını kaybeden herkesin, istediği her şeyi başarabileceğini kanıtlamak istiyorum” diyen eski asker, “bildiğim en iyi yol bu” şeklinde ekliyor.
