Türkiye’deki ekonomik sıkıntılar, vatandaşların temel ihtiyaçlarından biri olan suya erişimini lüks hale getiriyor. 200 TL’lik banknotla artık bir damacana su bile alınamazken, halkın alım gücündeki düşüş, günlük yaşamdan mutfaktaki su sebiline kadar hissediliyor. En düşük emekli aylığının 20 bin lira olduğu bir ortamda, su fiyatlarındaki artış “yaşam maliyeti” tartışmalarını yeniden gündeme getiriyor.
ZAMMIN SORUMLUSU: ARDI ARKASI KESİLMEYEN MOTORİN ZAMLARI
Damacana su fiyatlarındaki durdurulamaz yükselişin başlıca nedeni, nakliye maliyetlerindeki büyük artış olarak öne çıkıyor. Motorin fiyatlarındaki sürekli artış, lojistik maliyetlerini artırırken, satıcılar artan yakıt giderlerini telafi etmek için fiyatları yükseltmekte kararlı. Nakliye maliyetlerindeki bu kontrolsüz artış, suyun kaynağından tüketiciye ulaşma sürecinin her aşamasını doğrudan etkiliyor.
BİR BARDAK SU BİLE SERVET DEĞERİNDE
Piyasada mevcut verilere göre, 19 litrelik bir damacana suyun 230 liraya dayanmasıyla birlikte, bir bardak suyun birim maliyeti 2 lira 30 kuruşa çıktı. Bu durum, vatandaşların temel hakkı olan suya erişiminin bu denli maliyetli hale gelmesinin yanı sıra, en büyük banknotun bile alım gücündeki erimeyi gözler önüne seriyor.
EKONOMİDEKİ “DERİN SESSİZLİK” VE VATANDAŞIN ÇARESİZLİĞİ
En büyük banknotun bir damacana su alamaz hale gelmesi, ekonomik yönetim üzerindeki eleştirilerin artmasına neden oluyor. Özellikle düşük gelirli ve emekli bireylerin 20 bin liralık maaşla geçinmeye çalıştığı Türkiye’de, su gibi temel bir ihtiyacın nakliye ve yakıt fiyatlarındaki artışlar bahane edilerek bu kadar pahalı hale gelmesi, hayat pahalılığının ulaştığı korkutucu boyutları gözler önüne seriyor.
