Rusya’da bir kişi için hesaplanan asgari aylık gıda sepetinin maliyeti, 2026’nın ocak-temmuz döneminde yüzde 8,5 arttı. Rusya Gıda Üreticileri Birliği yönetim kurulu başkan yardımcısı Dmitriy Leonov, artışa ilişkin verileri 1-4 Eylül tarihlerinde Vladivostok’ta düzenlenen Doğu Ekonomik Forumu’nun kulislerinde açıkladı. Temmuz 2026 itibarıyla Rusya genelinde bir kişilik asgari gıda sepetinin ortalama maliyeti 8 bin 159 rubleye ulaştı.
Artış, Rusya’daki hane halklarının temel tüketim harcamalarında fiyat baskısının sürdüğünü gösteren veriler arasında yer aldı. [Ruinformer’ın haberine](https://ruinformer.com/page/stoimost-minimalnoj-produktovoj-korziny-vyrosla-na-85) göre hesaplamaya et, balık, süt ürünleri, yumurta, un, ekmek, tahıl ürünleri, şeker, sebze ve meyve dahil 33 ürün kalemi dahil edildi.
Bölgeler arasında büyük fiyat farkı
Leonov’un verdiği rakamlar, temel gıda maliyetinin Rusya’nın bölgeleri arasında önemli ölçüde değiştiğini ortaya koydu. En yüksek tutar Çukotka’da kaydedildi. Bölgede bir kişilik asgari aylık gıda sepeti 21 bin 85,9 ruble olarak hesaplandı. Kamçatka Krayı’nda bu tutar 13 bin 451,3 rubleye çıktı.
En düşük maliyetler ise Mordovya ve Saratov bölgesinde görüldü. Mordovya’da asgari gıda sepeti 6 bin 591,1 ruble, Saratov bölgesinde ise 6 bin 800,2 ruble oldu. Bu iki bölgedeki tutar, Rusya genelindeki 8 bin 159 rublelik ortalamanın altında kaldı.
Büyük kentlerdeki rakamlar da ülke ortalamasının üzerinde seyretti. Moskova’da aylık sepetin maliyeti 9 bin 697,6 ruble, St. Petersburg’da 9 bin 564,8 ruble olarak verildi. Moskova bölgesinde 8 bin 858 ruble, Leningrad bölgesinde 9 bin 191,4 ruble ve Kaliningrad bölgesinde 9 bin 753 ruble düzeyinde hesaplama yapıldı.
Tataristan’da gıda sepetinin maliyeti 7 bin 273,3 ruble olurken, Habarovsk Krayı’nda 10 bin 436 rubleye ulaştı. Böylece aynı temel ürün grubunun maliyeti, Rusya’nın uzak doğu bölgeleri ile ülkenin bazı iç bölgeleri arasında geniş bir fark gösterdi.
Resmi enflasyon ile temel tüketim farkı
Kaynakta yer alan değerlendirmelerde, gıda sepetindeki yüzde 8,5’lik artışın aynı dönemde yüzde 6 olarak verilen resmi enflasyon oranını aştığı belirtildi. Bu karşılaştırma, Rusya’da temel gıda harcamalarının genel fiyat göstergelerinden daha hızlı arttığı yönündeki değerlendirmelere dayanak oluşturdu.
Rus makamlarının sosyal açıdan önemli ürünlerde fiyatları idari yöntemlerle sınırlamaya çalıştığı, ancak asgari gıda sepetinin ocak-temmuz döneminde yine de yüzde 8,5 pahalandığı aktarıldı. Bu durumun hanelerin temel ihtiyaçlar için ayırdığı bütçeyi artırdığı ve tüketicilerin satın alma gücü üzerinde baskı oluşturduğu ifade edildi.
Kaynakta fiyat artışının arkasındaki unsurlar arasında Rusya’nın Ukrayna’ya karşı yürüttüğü savaşın maliyetleri, iş gücü açığı, yaptırım kısıtlamaları, ithalatın pahalanması ve rublenin değer kaybı sıralandı. Bu unsurların üretim, tedarik ve perakende maliyetlerine yansıdığı, nihai etkinin ise tüketicilerin ödediği fiyatlarda görüldüğü belirtildi.
Uzak doğuda yaşam maliyeti
Çukotka ve Kamçatka’daki yüksek rakamlar, uzak ve kuzey bölgelerinde nominal ücretler ile yaşam maliyeti arasındaki farkı da gündeme getirdi. Bu bölgelerdeki maaşlara kuzey tazminatları ve ek ödemeler uygulanmasına rağmen, temel ürünlerin yüksek maliyetinin hane gelirlerinin önemli bölümünü tükettiği kaydedildi.
Çukotka’da bir aylık temel gıda sepetinin 21 bin 85,9 rubleye ulaşması, Rusya ortalamasının yaklaşık 2,6 katına denk geliyor. Kamçatka’daki 13 bin 451,3 rublelik tutar da ülke ortalamasının belirgin biçimde üzerinde. Moskova’daki 9 bin 697,6 rublelik maliyet ise Çukotka’daki seviyenin yarısından az.
Bu farkların, uzak bölgelerde yaşayan ailelerin barınma, sağlık, eğitim ve tasarruf gibi diğer harcamalar için ayırabileceği kaynakları sınırladığı değerlendirildi. Kaynakta ayrıca yüksek gıda maliyetinin genç ve çalışma çağındaki nüfusun Sibirya ve uzak doğu bölgelerinden büyük kentlere yönelmesine katkıda bulunabileceği ileri sürüldü. Ancak bu değerlendirme, doğrudan açıklanan gıda sepeti verilerinin ötesinde bir sonuç olarak sunuldu.
Perakende üzerindeki baskı
Fiyatları sınırlamaya yönelik idari uygulamaların perakende sektörü üzerindeki etkileri de gündeme getirildi. Sosyal açıdan önemli ürünlerde marjların daralmasının, ticaret zincirlerinin serbest nakit akışını azaltabileceği ve işletmeleri başka ürün gruplarında daha yüksek marj arayışına itebileceği belirtildi.
Kaynakta yer alan tezlere göre, tüketicilerin alım gücünün gerilemesi yalnızca temel ürünlerde değil, diğer kategorilerde de talebin azalmasına yol açabiliyor. Perakende şirketleri açısından bu durum işletme sermayesi açığı, nakit akışı sorunları ve yüksek maliyetli kredi kullanımını beraberinde getirebiliyor. Böylece fiyatları sınırlama politikalarının bir bölümü, hem tüketiciler hem de ticari işletmeler açısından maliyet baskısı yaratabiliyor.
Rusya genelindeki ortalama ile bölgesel rakamlar arasındaki fark, temel tüketim maliyetinin ülkede aynı düzeyde olmadığını gösteriyor. Temmuz verileri, gıda fiyatlarının bölgesel gelirler ve yaşam koşullarıyla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koyarken, Rusya’daki fiyat hareketlerine ilişkin yeni hesaplamaların önümüzdeki aylarda açıklanması bekleniyor.
