Bir asırdan fazla bir süre önce, Avustralya kıyılarında iki asker, Fransa’daki savaşa gitmek için hazırlanıyordu. 27 yaşındaki Onbaşı Malcolm Neville ve 37 yaşındaki William Harvey, HMAT A70 Ballarat adlı piyade taşıma gemisinde, önlerinde uzanan denize bakıyordu. Gemi, Adelaide’den kalkmış ve Batı Cephesi’ndeki 48. Avustralya Piyade Taburu’na takviye götürmek üzere Avrupa’ya doğru yola çıkmıştı.
İki asker, ufka baktıklarında belki korku, belki umut hissettiler. İkisi de savaştan önce geriye bir şey bırakmak istedi. Bu amaçla, kendilerini, ailelerini ve yaşadıkları dünyayı anlattıkları mektuplar yazdılar. Ancak savaştan ziyade yaşamlarına odaklandılar, zira savaşın pençesindeydiler.
100 YIL SONRA BULUNDU
Yüzyıl boyunca denizde saklanan bu mektuplar, 114 yıl sonra Avustralyalı Brown ailesi tarafından keşfedildi. 9 Ekim’de, Batı Avustralya’daki Esperance yakınlarındaki Wharton Plajı’nda, şişenin içinde kağıt parçaları olduğunu gören aile, dikkatlice açmaya karar verdi.
Şişe, şeffaf ve kalın camdan yapılmış bir Schweppes marka şişeydi. Aile, çöp toplamak için yaptıkları rutin geziler sırasında tarihe ışık tutan bu hazineyi buldu.
MEKTUPTA NELER YAZIYOR?
Şişenin içinde, 15 Ağustos 1916 tarihli iki mektup vardı. Onbaşı Malcolm Neville ile William Harley tarafından kaleme alınmış bu satırlar, iki askerin yaşadıklarını anlatıyordu. Neville, mektubunun annesi Robertina Neville’e ulaştırılmasını istemişti. Harley ise annesini kaybettiği için mektubunun bulunmasından duyduğu memnuniyeti dile getirdi.
Harley, “Bizi bulan kişi şu an bizim kadar iyi olsun” diye yazmıştı. Neville ise “Gerçekten çok iyi vakit geçiriyoruz, yemekler oldukça güzel sadece bir öğünü denize çıkardık” ifadeleriyle yaşadıkları durumu aktardı.
BÜYÜK TORUNLARI MEKTUBUNU OKUDU
Deb Brown, şişenin uzun süre denizin değil, kumun içinde gömülü kaldığını düşünüyor. Son aylarda plajdaki kum tepelerini aşındıran büyük dalgaların onu yeniden ortaya çıkardığını belirtiyor. Mektup kâğıtları ıslanmasına rağmen yazılar hâlâ okunabiliyor.
Bu sayede Brown ailesi iki askerin akrabalarına ulaşabildi. Harley’nin torunu Ann Turner bu keşfi “bir mucize” olarak nitelendirdi. Neville, bir yıl sonra savaşta hayatını kaybetti, Harley ise iki kez yaralandı ancak savaştan sağ çıktı ve 1934’te, ailesinin iddiasına göre Alman hardal gazı saldırılarının yol açtığı kanserden hayatını kaybetti.
Brown ailesi, Neville’ın ailesine ulaşmayı başardı ve Neville’ın mektubu yüz yıl sonra ailesine ulaştı. Neville’in büyük yeğeni Herbie Neville, “Bu mektup ailemizi yeniden bir araya getirdi. O savaşa mutlu gitmiş gibi görünüyor. Ne yazık ki hayatını kaybetti. Ne adamdı ama” ifadelerini kullandı.
