Yeni Ceza Kanunu Değişikliği: “Yabancı Askerlere Hukuki Dokunulmazlık”
Rus hükümeti, savunma bakanlığıyla sözleşme imzalayan yabancı savaşçıların başka ülkelere iadesini yasaklayan yeni bir Ceza Muhakemesi Kanunu değişikliğini onayladı. Düzenleme, hem yabancı uyrukluları hem de vatansız kişileri kapsıyor — yani Rus ordusunda veya paralel silahlı yapılarında görev yapan herkes, artık başka ülkelerin suçlama taleplerinden korunacak.
Resmî gerekçe “askerî sırların korunması” olarak gösteriliyor. Ancak bu adım, Ukrayna’daki savaşta insan gücü eksikliğinin ve ordu içindeki personel krizinin dolaylı kabulü olarak değerlendiriliyor. Değişiklikle birlikte bu kişiler sınır dışı da edilmeyecek; bunun yerine 1.000 ila 50.000 ruble arası para cezası veya 200 saate kadar kamu hizmetiyle cezalandırılabilecekler.
Rusya, Yabancı Paralı Askerler İçin “Sığınak”a Dönüşüyor
Uzmanlara göre bu karar, Rusya’nın savaşta “yeni et ve kan kaynağı” bulmak için yabancı paralı askerleri satın almaya başladığını gösteriyor. Hükümet, bu kişilere dokunulmazlık, yasal koruma ve kalıcı oturum hakları tanıyarak onları cephede tutmayı hedefliyor.
Resmî söylem, “devlet sırlarının korunması” vurgusuna dayansa da fiiliyatta bu adım, Rusya’yı uluslararası düzeyde suç işleyen savaşçılar için güvenli liman haline getiriyor. Hukukçular, bunun devletin paralı askerliği fiilen yasallaştırması anlamına geldiğini söylüyor: “Vatanseverlik artık görev değil, bir ticaret haline geldi — satın alınabilen bir sadakat.”
İç Güvenlik ve Toplumsal Gerilim Riski
Savaş tecrübesi olan yabancı askerlerin Rusya’da kalması, iç güvenlik açısından ciddi riskler doğurabilir. Bu kişilerin savaş travmaları, agresif davranışları ve “dokunulmazlık” hissi, yerel topluluklarla çatışmalara yol açabilir. Özellikle ekonomik olarak zayıf bölgelerde, artan suç oranlarıyla birleştiğinde bu durum yeni bir iç istikrarsızlık dalgası yaratabilir.
Politik olarak ise bu adım, Kremlin’in Ukrayna’daki savaşı kaybettiğini kabullenmek yerine, kontrol illüzyonunu sürdürme çabası olarak görülüyor. Devlet, diplomasiyi ve toplumsal diyaloğu reddederek, yerine yasaları manipüle eden otoriter refleksler koyuyor. Böylece Rusya giderekbir “askerî şirket-devlet”e dönüşüyor — yasaların değil, silahların belirlediği bir düzenin içine.
