Khalil Rafati, ABD’nin Ohio eyaletinde yoksul bir göçmen ailesinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesinin İngilizce bilmediğini ve ebeveyn olmaya hazırlıklı olmadıklarını aktaran Rafati, çocuk yaşta şiddetle tanıştı.
“İLGİ GÖRMEK İÇİN HER YOLU DENİYORDUM”
Rafati, 12 yaşında alkol tüketmeye başladı, liseyi tamamlamadan okulu bıraktı ve çeşitli suçlar nedeniyle birkaç kez tutuklandı.
1992’de, cebinde sadece 1.000 dolarla Los Angeles’a göç etti. Hedefi rock yıldızı veya oyuncu olmaktı; fakat hayal ettiği yaşam yerine ünlülerin arabalarını yıkarak geçimini sağlıyor ve geceleri Skid Row sokaklarında kalıyordu.
KÖTÜ DENEYİMİ HAYATININ DÖNÜM NOKTASI OLDU
Yıllarca çeşitli bağımlılıklarla mücadele eden Rafati, dokuzuncu aşırı dozda hayata veda etmekten son anda kurtuldu.
Bu deneyim, hayatında bir dönüm noktası oldu. “12 adımlık rehabilitasyon programına kafadan daldım.” diyerek bu değişimi tanımlıyor.
Program sayesinde rehberlik aldı, işe girdi ve yeni bir hayata adım attı.
Bağımlılık tedavisi toplantısında tanıştığı bir arkadaşı, ona vitaminler ve organik gıda tüketiminin önemini aktardı; bu bilgi, gelecekteki işinin temelini attı.
BULDUĞU FİKİR KADERİNİ DEĞİŞTİRDİ
Rafati, ilk adım olarak kiraladığı evi lüks bir rehabilitasyon merkezine dönüştürdü ve buraya Riviera Recovery adını verdi.
Burada kalan zengin müşteriler aylık 10.000 dolar ödüyordu. Müşterilere taze ve besleyici içecekler sunuyordu; en popüler karışımı ise “Wolverine” adını taşıyan enerji içeceğiydi. Bu karışım, muz, maca kökü, arı sütü ve polen ile hazırlanıyordu.
Bu tarifin popülaritesi hızla yayılarak Los Angeles’ta kulaktan kulağa dolaşmaya başladı.
MİLYON DOLARLIK MARKA KURDU
Artan talep üzerine Rafati, 2011’de Malibu’da ilk Sunlife Organics mağazasını açtı. Bir yıl içinde 1 milyon dolar ciro elde etti.
Bugün Sunlife Organics, Kaliforniya genelinde şubeleri bulunan ve yüzlerce kişiye istihdam sağlayan bir marka haline geldi. Markanın sunduğu ürün yelpazesi yalnızca içeceklerle sınırlı kalmayıp, yiyecek, giyim ve aksesuarları da kapsıyor.
“NE KADAR GENÇ OLDUĞUNU BİLMİYORSUN”
Khalil Rafati, gençlere girişimcilik üzerine şu mesajı veriyor: “Ne kadar genç olduğunu farkında değilsin. Ben 52 yaşındayım ve hayatımın en iyi dönemindeyim. Diyelim ki 40 yaşındasın… On yıl sonra dönüp bakınca ‘Ne kadar gençmişim, neden harekete geçmedim?’ diyeceksin.”
“ZEKİ DEĞİLDİM AMA BAŞARDIM”
2015 yılında yayımlanan I Forgot to Die (Ölmeyi Unuttum) adlı otobiyografisinde Rafati, başarısının ardındaki sıradan formülün olmadığını vurguluyor: “Kendimi olağanüstü zeki biri olarak görmüyorum. Ama yaşama karşı büyük bir açlığım var. Bir şeye karar verdiğimde, tüm benliğimle yaparım.”
