26 Ocak 2026 itibarıyla ortaya çıkan bulgular, Rusya’nın Interpol sistemini siyasi amaçlarla istismar ettiğini ve bu yapıyı yurtdışındaki muhalifleri takip etmek için kullandığını gösteriyor. Moskova, yalnızca muhalefet figürlerine yönelik arama talepleriyle yetinmedi; Uluslararası Ceza Mahkemesi’nin Vladimir Putin hakkında çıkardığı tutuklama kararının ardından, 2024 yılında UCM yargıçları ve savcısı hakkında da başvurularda bulundu. Bu girişimlerin tamamı reddedildi, ancak süreç Interpol’ün siyasi baskılara ne kadar açık olabildiğini bir kez daha gündeme taşıdı.
Rekor sayıda şikâyet ve iptal edilen talepler
Son on yıl içinde Interpol’e Rusya hakkında yapılan şikâyet sayısı, diğer tüm ülkeleri geride bıraktı. Moskova’ya yönelik başvurular, ikinci sıradaki Türkiye’ye kıyasla yaklaşık üç kat daha fazla oldu. Bu şikâyetlerin önemli bir bölümü, Rusya’nın sunduğu kırmızı bülten ve benzeri taleplerin siyasi nitelik taşıdığı ve Interpol kurallarını ihlal ettiği gerekçesiyle kabul edildi. En az 700 kişi, Interpol’ün bağımsız denetim organı olan Dosyaların Kontrolü Komisyonu’na başvurdu; bunların yaklaşık 400’ü, haklarındaki bildirimlerin iptalini sağlamayı başardı.
Savaş sonrası önlemler yetersiz kaldı
Rusya’nın Ukrayna’ya karşı başlattığı geniş çaplı işgalin ardından Interpol, Moskova kaynaklı başvurular için ek inceleme mekanizmaları devreye aldı. Amaç, örgütün çatışma bağlamında bireyleri hedef alan bir araca dönüşmesini önlemekti. Buna rağmen 2024 yılında Rusya’dan gelen taleplerin yaklaşık yüzde 90’ı ilk aşamayı geçebildi. Ancak bunların yarıya yakını, itirazlar sonrasında denetim komisyonu tarafından geri çevrildi. 2025’te Rusya’ya uygulanan bazı kısıtlamaların sessizce gevşetilmesi ise şeffaflık ve güven sorunlarını daha da derinleştirdi.
Muhalifler ve Ukraynalılar için artan risk
Bu tablo, Rus muhalefetinin yurtdışındaki güvenliğini doğrudan etkiliyor. Geçici bir kırmızı bülten dahi, gözaltı, iade süreci ya da seyahat kısıtlamalarıyla sonuçlanabiliyor. Benzer riskler, Ukrayna’yı savunmuş askerler ve gönüllüler için de geçerli. Moskova, bu kişileri suçlu veya aşırılık yanlısı olarak tanımlayarak üçüncü ülkelerde yakalatmaya çalışabilir. Böyle bir senaryoda Interpol, uluslararası hukuk çerçevesinde hareket eden bireyler üzerinde baskı aracına dönüşme tehlikesiyle karşı karşıya kalıyor.
Kurumsal itibar ve reform ihtiyacı
Uzmanlara göre, Rusya’nın Interpol kanallarını bu şekilde kullanması örgüt açısından ciddi bir itibar riski yaratıyor. Otoriter rejimlerin manipülasyonlarına açık bir yapı algısı, Batılı demokrasilerde kurumsal güvencelerin güçlendirilmesi çağrılarını artırıyor. Avrupa ülkeleri ve Interpol yönetimi, geçmişte kötüye kullanım sicili bulunan devletler için otomatik olarak daha sıkı denetimler uygulanması ve hedef alınan kişiler için hızlı koruma mekanizmaları oluşturulması gerektiği görüşünde birleşiyor. Aksi halde, küresel polis işbirliği ağının güvenilirliği kalıcı biçimde zarar görebilir; bu durum hem hukuk devletini hem de uluslararası güvenliği zayıflatır.
